امیرکببر مردی که دیگر برای ایران تکرار نشد!

اینکه چرا امیر کبیر بعد از شهادت در ایران دفن نشد، بارها توسط مردم مطرح شده و در اغلب مواقع پاسخ درست و دقیقی به این سوال داده نشده!

برای اینکه دلیل تدفین امیرکبیر در کربلا رو بدونیم ، چاره ای نداریم که تحلیل و تحقیق درستی از اوضاع اجتماعی و سیاسی و اقتصادی ایرانِ دوره ناصری ( به ویژه پیش از صدارت امیرکبیر ) داشته باشیم !

اما در این مجال به صورت اختصار میشه اینطور گفت که: امیرکبیر با همه ی اقدامات بسیار ارزشمند ملی و میهنی که داشت ، سه گروه بزرگ از دشمنان و مخالفان هم داشت مانند: انگلیسیها ، بابی ها و بهایی ها و نیز خاندان قاجار!

دوره صدارت امیرکبیر مصادف بود با سه مولفه بسیار مهم داخلی و بین المللی که میرزا تقی خان میبایست هر سه رو مدیریت کنه که به نحو احسن مدیریت کرد !

یکی ظهور و بروز فرقه های ضالّه همچون بابی ها و بهایی ها بود که امیرکبیر بدون کوچکترین اغماض به مقابله با اونا پرداخت. دوم آغاز شکل‌گیری نهضت مشروطه بود که امیر کبیر هم از طرفداران این سیستم نوین حکمرانی بود . و سوم قطع دست اجانب روس و انگلیس از دربار بود !

امیرکبیر از کودکی دارای ذهنی بسیار بسیط و قدرت یادگیری و تحلیلی و پیشبینی فوق العاده بود و اساساً به دلیل همین ویژگی ها بود که از یک آشپز ساده در دربار قاجار به منصب صدراعظمی رسید .

پس از شهادت امیر کبیر، هم انگلیسی ها و هم دستگاه حکمرانی قاجار به این مسئله واقف بودن که مزار امیرکبیر اگر همچنان در ایران باشه ، به زودی تبدیل به یک کانون آنارشیگری میشه و هر روز به خیل مشروطه خواهان اضافه میشه چراکه امیرکبیر امتیاز بزرگی برای الگو شدن داشت !

لذا همچنان که خودش وصیت کرده بود پس از درخواست همسرش ، دستگاه حکومت ناصری هم پذیرفت و کمک کرد تا هرچه زودتر مزار امیرکبیر به شهر کربلا منتقل بشه !

به قلم: امید قربانی

جامعه شناس و تحلیلگر سیاسی

​​​​